Hij is in trance.
Maar hij zit geen grappen te bedenken.
Hij schrijft de tekst die ik nu tegen jou spreek.
Dat ik dit wilde doen, ging zijn stoutste dromen te boven.
En hij wil niet lichtzinnig met deze kans omspringen.
Dit is de voicemail van komisch genie Dave Chappelle.
Jammer genoeg kan of wil hij je nu niet te woord staan.
Spreek dus een uitvoerig bericht in.
EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL
Dank je.
Dank je wel.
Alles goed?
Fijn dat jullie hier allemaal zijn vanavond.
Ik zie jullie wel.
Ga er maar lekker bij zitten.
Jeetje. Wat fijn om terug te zijn in Austin, Texas.
Goed om te zien dat plaid weer in is.
De meeste kerels zijn hier net zo gekleed als de potten in New York.
Texas, verdorie. Het is hier...
Het is hier best goed.
Verdomd goed.
Toen ik onlangs in Santa Fe was, kreeg ik een bananenschil naar mijn hoofd.
Ja, dat was niet zo prettig.
Het was natuurlijk een blanke.
Niet dat ik de blanken wil beschuldigen. Ik wil niet generaliseren.
Hij gooide ook niet zomaar met die bananenschil, maar...
Hij had het zo voorbereid.
Dat was duidelijk. De schil was te bruin, begrijp je?
Je hebt die banaan niet net opgegeten. Die was voor mij bestemd.
En het hele publiek was blank, dus het werd meteen ongemakkelijk.
Alsof iedereen naar 12 Years a Slave zat te kijken.
Wie doet nu zoiets?
En toen werd die man opgepakt.
Ik zei: 'Iemand gaat je in je kont neuken in de cel. Dat besef je toch?
Je gooit geen bananenschillen naar Dave Chappelle. Daar kom je niet mee weg.'
De pers belde me en vroeg om commentaar.
'Commentaar? Over een stomme bananenschil? Nee. Ik heb er niks over te zeggen.'
Die kerel werd verdomme beroemd omdat hij die schil naar me gegooid had.
Als hij z'n kinderen over 20 jaar instopt, vragen ze hem:
'Papa, vertel eens hoe je die bananenschil naar die neger in Santa Fe gooide.'
'Luister, die zwarte klootzak had er zelf om gevraagd.
Ik zag zijn naam een week eerder staan...
en dacht: kon ik maar dicht genoeg bij hem komen...
om een banaan naar die neger te gooien.'
Bananagate, verdorie. Ik wilde niet eens...
Ik wilde niet eens aangifte doen. Dit is me al eerder overkomen.
Echt waar. Maar geen banaan. Ik woon in Ohio, weet je wel.
Het was een paar winters geleden.
Daar had ik geen applaus voor verwacht. Ook de eerste keer dat ik dat meemaak.
'Ohio?'
Maar goed...
Ik woon tussen de blanken.
In een klein stadje in Ohio.
Het was winter en had onlangs gesneeuwd.
Er lag veel sneeuw op straat en ik was op stap met mijn zus.
Mijn zus was, net als haar kinderen, in moslimkleding gekleed.
En ik was gekleed als Dave Chappelle. We liepen gewoon ergens over te praten...
toen een auto snel de bocht om kwam. Het raampje ging naar beneden...
en iemand gooide een sneeuwbal recht op mijn schouder.
Ik begreep er niks van. Waarom doet iemand zoiets?
Omdat ik zwart ben? Omdat zij moslim is? Omdat ik Dave Chappelle ben? Geen idee.
Maar ik wist wel weer dat het voorbereid moest zijn.
Want wie heeft nu een sneeuwbal in een warme auto?
Maar hij had het niet goed gepland.
Om de hoek moest hij stoppen voor 'n rood licht. Hij zat vast in 't verkeer.
Dus ik liep de weg op en tikte op zijn raampje.
'Zou ik even met jullie kunnen praten? Stap even uit, dan praten we.'
Er zaten vier jonge blanken in. 'Kalm, man.'
Ik zei: 'Geen zorgen, ik wil alleen praten.'
Dat is een oud zwart trucje.
Ik wilde niet met ze praten, ik wilde ze in elkaar timmeren.
Dus als je ooit vastzit in het verkeer...
en een zwarte zegt dat hij alleen wil praten, doe dan niet open.
Ook niet als ik het ben.
En ze zeiden: 'Doe toch rustig aan, man.'
De kerel die achterin zat was wat brutaler dan zijn vrienden.
Hij zei: 'Verdomme, man, ik stap wel uit.'
Ik trok aan zijn portier. 'Ik help je er wel uit, stomme klootzak.'
Ik had niet gemerkt dat zijn raampje open was.
Hij gooide een sneeuwbal recht op mijn borst.
Hij zei: 'Rot op, stomme neger.' Daarna werd het groen en scheurden ze weg.
Ik stond daar met een grote glimlach.
Ik keek naar mijn zus en zij zei: 'Ik heb hun kenteken.'
Ik was dolgelukkig, want een sneeuwbal naar iemand gooien is een misdrijf.
En als je hem tegelijk een neger noemt, is het een haatmisdrijf.
Mijn zus en ik deden een vreugdedansje: 'Die klootzak draait de cel in.'
Ik had niks door, maar toen ik stond te roepen...
had zich een menigte van blanken om me heen verzameld.
Ik dacht dat ze me zouden bestormen.
Komt er zo'n blanke man naar me toe: 'Dat zinde me helemaal niet.
Zo is deze stad niet. Zoiets wil ik niet in mijn buurt.'
En een andere blanke zei: 'Ja, het zinde mij ook niet.'
Er kwam een oude man naar voren:
'Jongeman, als je naar de politie gaat, dan ga ik graag met je mee.'
'Willen jullie dat voor me doen?'
De hele menigte riep 'hoera!' 'Kom maar mee dan.'
Ik leek wel Malcolm X, gevolgd door een rits blanken.
Onwerkelijk. Een uur later zaten we samen in het politiebureau.
De agent kwam binnen: 'Nou, Mr Chappelle...
Zestien dezelfde verklaringen.
We hebben het kenteken nagetrokken. Twee jongens in de auto van hun moeder.
We hebben de vier verdachten en de moeder is hier.
U beslist wat u wilt doen. Als u aangifte wilt doen, dan doen we het nodige.
Mr Chappelle, gaat het wel?'
'Sorry, ik ben wat in de war. Het is voor mij de eerste keer...
dat ik kan beslissen over het lot van blanke kinderen.
Het doet wat met me, agent.
En ik kan echt niet beslissen.'
Ik zag een vrouw ijsberen in de gang.
Ik zei: 'Is dat...' 'Ja, dat is hun moeder.'
'Kan ik haar spreken voor ik beslis?'
Toen de moeder zag dat ik het was, barstte ze in tranen uit.
'Hemel, ik wil niet dat hij naar de gevangenis gaat.
Het spijt me, ik heb hem zo niet opgevoed. We zijn dol op uw werk thuis.'
Ik zei: 'Mevrouw, alstublieft... Luister eens.
Voor mij hoeft uw zoon ook niet de cel in...
maar hij heeft wel een klotestreek uitgehaald.
Kunnen we hem niet anders straffen, zodat hij weet dat hij fout zat?
Ze zei: 'Ik weet het niet. Waar dacht u aan?'
'Mevrouw, dit is heel erg nieuw voor mij.
Weet u wat we kunnen doen? Geen idee of dit niet te veel gevraagd is.
Maar misschien zou u...
me wel even kunnen pijpen? Heel even maar. Zonder klaarkomen.
Net lang genoeg dat ik hem kan zeggen dat u het gedaan hebt.'
Grapje.
Het is een grapje. Dat zou ik niemands moeder aandoen.
Behalve de moeder van mijn kind, misschien.
Er was even sprake van ebola in Texas.
Een man in Dallas is eraan gestorven. Hij is in vijf dagen doodgesmolten.
Wat is die broeder in Dallas overkomen?
'Waar was het geheime serum?', vroegen we ons allemaal af.
Ik herinner me de ebola-uitbraak nog.
Twee Amerikaanse dokters waren ziek geworden in Afrika.
Ze werden met een privéjet naar het Centrum voor Ziektepreventie gevlogen.
Ik wist niet eens dat je daar opgenomen kon worden.
Daar kregen ze naar verluidt...
wat The New York Times een geheim serum noemde.
Geen idee wat erin zit, net als bij het geheime recept van KFC.
Maar ze hebben het allebei overleefd. Die dokters zijn gelukkig weer gezond.
Ze lopen vanavond ergens in een Whole Foods groenten aan te raken.
Alles oké.
'Hoe gaat het, Frank?'
'Ik heb vorige week ebola gehad, maar nu gaat het weer prima.
Dat bloed uit mijn ogen en anus was wel even schrikken, maar ik maak het goed.'
Wat is die broeder in Dallas overkomen?
Ze hebben alleen wat Vicks op zijn borst gesmeerd: 'Succes, makker.'
Ik wist dat hij 't niet zou halen.
Ik weet het nog. Sneu.
In The New York Times noemden ze ebola het nieuwe aids.
Wet zeg je daarvan?
Er was niks mis met het oude aids...
maar er is al een nieuw aids. Dat is toch onvoorstelbaar?
Toch raar dat er in de jaren 80 een ziekte ontstaat...
die alleen negers, flikkers en junks doodt?
Het is toch wel heel erg toevallig...
dat die ziekte net die mensen haat die oude blanken ook haten?
Of God is blank, of de overheid heeft dat spul in discoballen verstopt.
Alleen leuke mensen krijgen aids.
Vorige maand stonden de mazelen opeens op de voorpagina van The New York Times.
Ik heb de datum nog eens goed bekeken. De mazelen? Is dit 1850? Wat is dit?
Waarom zijn de mazelen nieuws?
Blijkbaar wilden ze bepalen of 't nodig is kinderen verplicht te laten vaccineren.
Wat vinden jullie?
Jullie zeggen ja? Sorry, dames en heren, maar ik...
Ik weet het toch niet goed.
Ten eerste hebben zwarten meestal weinig vertrouwen in dokters.
Na het Tuskegee-experiment en zo.
En Michael Jackson is natuurlijk door een dokter gedood.
Oké, hij zat aan de drugs, maar als ik verslaafd was aan heroïne...
en een gediplomeerd arts spoot het bij me in, dan zou ik 't moeten overleven.
Zo van: 'Alles is toch oké, hè?
Het is toch niet te veel?'
Na de dood van Michael Jackson wilde ik niet meer naar de dokter.
Waarom zou ik mijn kinderen vaccineren voor een oude ziekte als de mazelen?
Je kunt ze net zo goed tegen diarree laten inspuiten.
Diarree kost meer levens dan de mazelen.
Nu kunnen we om diarree lachen, maar...
als je 100 jaar geleden diarree had...
kon je het wel schudden, dat overleefde je nooit.
Na die eerste straal...
'Ik kan maar beter wat dingen regelen.
Er rest me niet veel tijd meer. Ik heb diarree. Heel ernstig.'
Je ziet je vriend wegkwijnen in een plas van zijn eigen stront.
'Ik geef het op, diarree, je bent te sterk.'
Nu zeg je: 'Heb je diarree?
Eet een banaan en drink wat, we gaan op stap.
We halen het laatste rondje nog.'
Dit is een zware tijd voor zwarten.
Dit is geen goede tijd voor zwarten. Jullie begrijpen me wel, hè?
De politie moordt ons weer uit.
Het is allemaal heel erg ongelukkig, want het ging net zo goed.
We kunnen het er wel over eens zijn dat Amerika een racismeprobleem heeft.
En we zijn het er ook over eens dat het mikpunt van dat racisme...
de Afro-Amerikaan is, en wel met name de Afro-Amerikaanse man.
Al heb ik de voorbije jaren wel gemerkt...
dat dat mikpunt ingenomen werd door de Mexicanen...
en natuurlijk de Arabieren.
Wij zwarte Amerikanen...
willen jullie bedanken omdat jullie je voor ons opgeofferd hebben.
We konden verdorie wel even een adempauze gebruiken.
Ik kan mijn rugzak in elk geval gewoon ergens laten slingeren.
Als je als Arabier je rugzak vergeet, heb je een minuutje of 20...
voor ze die robot je spullen laten opblazen.
Daar gaat al je huiswerk, Fouhad.
IS staat nu op één in de terrorismelijst.
En IS is verdomd angstaanjagend.
Want als IS je te pakken krijgt, hakken ze je hoofd eraf.
Dat doen ze. Ik heb het op YouTube gezien.
Vreselijk was het. Hij keek de camera recht aan en zei: 'Obama, ik ben terug.'
Ik zag dat en dacht: allemachtig.
Niet leuk.
Hoe kan die kerel iemand onthoofden op YouTube?
Ik mag geen foto van mijn pik plaatsen en hij mag mensen onthoofden.
Ik moet mijn instellingen wijzigen.
Iedereen heeft het zwaar, maar nog erger dan de zwarten...
de Arabieren en de Mexicanen vergaat het deze mensen:
Dikke zwarten.
Blanken begrijpen dit niet, maar zo is het echt.
Dikke zwarten hebben het echt zwaar.
Blanken gaan ook dood, maar weet je wat nog meer zwarte levens kost...
dan de politie en terrorisme? Zout. Heel gewoon keukenzout.
Ze kunnen blanken van ebola genezen...
terwijl ik verdomme sterf door een specerij.
Luister, ik hou erover op.
Ik wil nog een dingetje zeggen, een dingetje maar.
We hebben het wel zien aankomen, toch? Waren jullie verrast?
Denk je dat ik verrast was toen die kerel die banaan naar me gooide? Echt niet.
Ik zit al 30 jaar in de showbizz. Ik verwachtte die banaan.
Ik wist dat iemand vroeg of laat een banaan naar me zou gooien.
Want zo begint het. Met het schelden.
Weten jullie nog hoe Paula Deen ontslagen werd bij Food Network?
Als je iets van showbizz weet...
het is echt niet makkelijk om ontslagen te worden bij Food Network.
Ze lieten die teef vallen als een hete aardappel.
Alleen omdat ze iemand het N-woord noemde 30 jaar voor ze op tv kwam.
Geen idee tegen wie ze het zei...
maar die moet gedacht hebben: dit zet ik je nog betaald, trut.
Dertig jaar later dook het opeens weer op, net als de verkrachtingen van Bill Cosby.
Alle zwarten waren wel kwaad, maar nu ook weer niet zó kwaad.
We waren eerder verward dan woedend.
Ik dacht: hoe kan die teef me een neger noemen...
terwijl ze mij geleerd heeft hoe je kip frituurt? Dat is niet eerlijk.
Wat Donald Sterling gedaan heeft, was ernstiger, vind ik.
Hij was vroeger de eigenaar van de Clippers...
en er dook een stiekeme opname van hem op...
waarop hij heel laag-bij-de-grondse dingen zei over Afro-Amerikanen.
Daar kunnen we allemaal iets van leren.
Namelijk: als je een oude, blanke racist bent...
in dit prachtige land, wat je ook doet...
vertel zoiets dan niet tegen je zwarte vriendin.
Zij had die opname gemaakt.
Ze had alles opgenomen. En het was vreselijk.
Hij zei: 'Breng geen zwarte mannen meer mee naar mijn wedstrijden.'
Heel verwarrend. 'Hoe wil je zonder ons nog wedstrijden spelen?'
Maar de zwarte man waar hij op doelde...
bleek niemand minder dan Magic Johnson, de miljardair.
Niet te geloven.
Hij had zelfs niet eens gezegd dat hij aids had...
het eerste wat ik tegen mijn vriendin zou zeggen.
Hij moet wel een echte racist zijn als aids maar een kanttekening is.
'Let op, schat, hij heeft het oude ebola.'
Zeg wat je wilt over dat meisje, maar voor mij is ze een ware heldin.
Je vermoedde vast al dat zulke dingen gebeurden...
maar nu is het zonneklaar en glashelder.
Het is echt gebeurd.
Ze heeft die oude gepijpt.
Ze heeft zich echt wel opgeofferd voor het team
Walgelijk. Zijn pik is wel 80 jaar oud.
Je kunt de geschiedenis proeven.
Vijf oorlogen, de Burgerrechtenbeweging, de Grote Depressie.
Die vent lag 40 jaar voor Bill Cosby zijn eerste verkrachting al te neuken.
Een heel oude penis.
Maar het blijft allemaal bij schelden.
Met schelden krijg je de moderne zwarte man niet klein.
Daarmee lukt het niet. Mij een zorg.
Stel dat ik naar Kentucky Fried Chicken ga...
en alle werknemers lopen er rond met een kap van de Ku Klux Klan.
Wat doe ik dan, denk je?
Snel wegrennen? Niet als ik honger heb.
Ik loop gewoon naar voren: 'Geef me twee kippenboutjes.'
Mij een zorg wat hij zegt. 'Wil je daar brood bij, neger?'
'Dat zit er toch altijd bij? Waarom vraag je dat?
Ik wil twee boutjes. En schiet een beetje op.'
Maar waarom zou ik kwaad worden?
Hij werkt bij Kentucky Fried Chicken, ik niet.
Of stel even dat ik in Austin woonde en een blanke vriendin had.
In Austin kan dat.
Sommigen beweren zelfs dat het een noodzaak is, maar daar gaat het niet om.
En mijn blanke vriendin en ik doen thuis wat geliefden doen.
Misschien zit zij me wel poedelnaakt op de grond af te trekken. Altijd leuk.
Ze zit me echt stevig af te trekken.
Even goed de schuine buikspieren trainen. Ik heb een enorme pik, dus...
En ik denk: wauw, dit is echt heerlijk. Ik ga klaarkomen, denk ik.
Dan kijkt ze me aan en zegt: 'Kom in mijn gezicht klaar...
neger.'
Ja, die is niet makkelijk.
Wat doe ik dan, denk je?
Dat is geen moment voor integriteit. Ik spuit lekker in haar gezicht.
De ethische kant is voor later.
Ik ben een man van mijn woord. Als ik zeg dat ik kom, kom ik ook.
Hoe dan ook. Al schiet iemand me neer.
Als ik zeg dat ik kom...
Het betekent niet dat ik graag beschoten word.
Ja, het is een moeilijke periode voor de zwarten.
Ik ga niks over de politie zeggen. Dat laat ik aan Chris Rock over.
Nog zo'n ophefmakend sportverhaal was die video van Ray Rice.
Heeft iemand die video van Ray Rice gezien?
Ik kan niet ophouden met kijken.
Afschuwelijk. Het ergste wat ik iemand ooit een vrouw heb zien aandoen...
in een kleurenfilmpje.
Als ik de tijd toen had kunnen stilzetten om Ray Rice goeie raad te geven...
Ik kan me echt niet voorstellen dat ik zou zeggen:
'Mep haar in haar gezicht.'
Wat een idioot idee.
Maar zij had hem ook niet moeten opjagen.
Je kunt toch niet tegen hem op.
Een kerel die voor de kost mensen mept, moet je niet lopen opjagen.
Hij wint hoe dan ook.
Ik noem hem alleen maar omdat hij binnenkort weer gaat spelen.
Wist je dat nog niet? Een federale rechter heeft de NFL bevolen...
Ray Rice weer te laten spelen...
omdat hij meegewerkt heeft met het onderzoek.
Hij heeft precies verteld wat hij gedaan heeft.
Ze kunnen hun beslissing niet veranderen omdat er een tape opduikt.
Logisch. Stel dat ik mijn vrienden zeg: 'Raad eens wat ik gisteravond gedaan heb.
Ik heb 'n dikke meid uit de club geneukt.' En zij: 'Dat is gaaf, Dave.'
Maar als ze achteraf de tape zien, zeggen ze:
'Nu kunnen we niet meer met je optrekken.
Zo is ons groepje niet.'
'Maar ik had het jullie toch verteld?'
Echt gek is dat die video gemaakt is vóór ze getrouwd zijn.
Toch vreemd?
Waarom zou ze dat nog willen? En hij?
Zou je als man met een vrouw willen samenwonen...
die je met al je kracht in het gezicht geslagen hebt?
Dat is wel heel erg The Color Purple.
'Celie, kom me scheren.'
Ben je niet goed snik?
Ik moest het een oudere vriend vragen om er een juiste kijk op te krijgen.
De eerlijkste man die ik ken, eigenlijk. En ik vroeg hem:
'Heb je die video met Ray Rice gezien?'
Hij zei meteen: 'David, dat was weerzinwekkend.'
En even later zei hij nog:
'Wat zou zij gezegd hebben?'
Dat doet er toch niet toe.
Je hoort haar niet in het gezicht te slaan.
M'n vrouw zegt ook rotdingen tegen mij. Ze heeft me ooit een mietje genoemd...
met andere mensen aan tafel.
Eerst was ik kwaad, maar toen dacht ik:
ach, ze zal wel gelijk hebben.
Ik ben een mietje, ik geef het toe.
Ik ben zacht, warm en overtuigend, zoals een echte pussy.
Inderdaad.
En toen zei ik: 'Als je me niet goed behandelt...
ga ik stinken, zoals jouw pussy.'
Wij Chappelles gaan hard tegen hard. Het stelt niks voor.
Als je een kwestie echt wilt doorgronden moet je het aan een vrouw vragen.
Ik ken twee vrouwen die allebei professor zijn aan de universiteit...
en we gaan twee keer per week koffie drinken.
Om over belangrijke dingen te praten.
Ik vroeg ze bij de koffie:
'Waarom is die vrouw volgens jullie bij Ray Rice gebleven...
nadat hij haar zo hard geslagen had?'
En een van mijn vriendinnen zei: 'David, denk toch eens na.
Ze blijft bij hem voor het geld.'
Niet zo snel, want mijn andere vriendin zei:
'Dat denk ik niet. Ik denk dat ze echt van hem houdt.'
En ik zei: 'Wacht even. Volgens mij hebben jullie allebei gelijk.'
En dat zei ik om uitzicht te houden...
op een triootje met die wijven.
Ik probeerde ze al vier jaar een kopje koffie per keer in mijn bed te krijgen.
Ik was niet van plan al dat werk weg te gooien vanwege Ray Rice.
Zo belangrijk is het niet.
Ik ben alleen eerlijk.
De zwarten hebben het niet makkelijk.
Ik hou van je, Dave. - Ik ook van jou.
En dan komt de bananenschil. Ik sta erop te wachten.
Zo begint het.
Vandaag stond in de krant dat de kerel die de banaan gegooid had...
weer opgepakt is omdat hij in een bar een banaan naar iemand gegooid heeft.
Zoek het straks maar op. Het is echt waar. En ook die kerel was zwart.
En weet je waarom hij het deed? Hij zei: 'Omdat Dave Chappelle een racist is.'
En dan nog? Als ik al een racist was, pak je het toch zo niet aan?
Wat als Martin Luther King stoofschotels met tonijn naar blanken had lopen gooien?
Kom op, Dave.
Je meisje is stomdronken, kerel.
Luister, geen flauw idee wat ze zegt, maar geef haar wat water te drinken...
of thuis wacht jou een droog poesje.
Zijn pik is morgen een grote schaafwond.
Santa María. Kan ik een sigaretje van iemand lenen?
Ja, jij daar, alsjeblieft.
Eens kijken. Dit is een Marlboro menthol. Die kan iedereen gegooid hebben.
Een Newport komt van een zwarte...
maar een Marlboro menthol is altijd weer een raadsel.
Is het woord 'poesje' beledigend?
Oké, ik vraag het alleen maar.
In Denver heb ik dat ook gevraagd: 'Is het woord "poesje" beledigend?'
Iedereen riep nee, op twee mensen na.
De ene was een vrouw die vooraan zat. Ze was ouder dan ik, misschien even oud.
Zeker een feministe. Jullie begrijpen me best.
Kort kapsel, geruit hemd. Je kent dat wel.
Ze zei niet dat ze het beledigend vond, maar wel: 'Ik vind 't geen prettig woord.'
En ik zei: 'Echt waar? Jij?'
En voor ik haar kon vragen waarom, riep een man vanaf het balkon...
Hij riep het niet naar mij, denk ik...
maar iedereen hoorde hem zeggen: 'Het is heerlijk.'
Wat?
Ik heb nog nooit iemand een poesje heerlijk horen noemen.
Ik wil niet zeggen dat het slecht is...
maar je moet het leren waarderen.
Niemand zegt na zijn eerste poesje:
'Dat is lekker.'
Er moet iets bij.
Een gynaecoloog mag het woord 'poesje' niet zeggen.
Alleen 'vagina'. Ze mogen de medische termen gebruiken...
maar alleen die, zelfs al is de gynaecoloog een vrouw.
Van mij mag een gynaecologe dat wel. 'Meisje, dat poesje is...'
Mannen zouden geen gynaecoloog mogen worden.
Dat is belangenverstrengeling.
Toen mijn vrouw zwanger was en we naar de gynaecoloog gingen...
Hij legde haar benen in die beugels en zei: 'Ontspan u, Mrs Chappelle.'
Ik duwde hem weg. 'Ik doe het wel. Zeg me wat ik moet zoeken.'
Een onderzoek zoals thuis.
Bij een man is het ethisch moeilijk.
Kan een gynaecoloog zijn vergunning kwijtraken...
als hij aan zijn vingers ruikt tijdens een onderzoek? Is dat onwettig?
Dat doen ze, het zijn mannen.
Net als bij een lekkere barbecue. Je denkt er niet eens bij na.
'Poesje' is alleen beledigend voor wie ouder is.
Mensen die zo oud zijn als ik, of jonger, dansen er zelfs op.
Als je dat liedje op de radio hoort: ik heb het poesje in elkaar geramd
Het is een nogal ruw liedje.
Het is geen typisch liefdesliedje als 'Midnight Train to Georgia'.
Die kerel ramt het poesje gewoon in elkaar.
Onvoorstelbaar.
Heeft hij wel seks met die vrouwen?
Misschien trekken ze gewoon hun broek uit en doet hij...
'G-Unit.'
Zit je naar HBO te kijken: 'Ik sta hier naast de ring met het poesje...
na een vernietigende partij met 50 Cent.
Poesje, kom erbij, laten we even praten.
Je ziet er niet uit. Je lippen zijn gezwollen en je bloedt een beetje.
Vertel, poesje, wat is er in die ring met 50 gebeurd?'
'Geen idee, ik was er nog helemaal klaar voor in ronde een.
Het is warm en nat en...
Ik zag een paar van zijn slagen niet aankomen.
Vooraan en links, maar ik werd vooral van achteren verrast.'
'We kijken even naar ronde vier. Toen is het allemaal misgegaan.
Hier kom je uit je hoek. Je doet goed mee. Je raakt 50 met een rechter en linker.
Maar dan krijg je een por van 50. Daarzo. Zie je het?
Hij slaat je recht op...
dat boontje boven op je hoofd, geen idee wat dat is.
50 blijft maar op die boon rammen.
Vertel eens wat er door je hoofd gaat als je boon er zo van langs krijgt?'
'Ik dacht helemaal niks. Ik ben defensief heel sterk. Ik krijg niet snel klappen.
Dit is de eerste keer dat ik op mijn boon krijg.
De meeste boksers weten niet eens dat die boon bestaat.
Na die klap voelde ik m'n benen niet meer. Meer kan ik niet zeggen.'
Ik vind het leuk als Lil Wayne over poesjes praat.
Lil Wayne had zo'n liedje waarin hij zong:
'ik heb een teef die films speelt in mijn jacuzzi'
En dan zingt hij dit:
'sappig poesje'
Daar moet ik altijd om lachen.
Dat zegt geen enkele man. Alleen Lil Wayne zegt zulke dingen.
Een meisje vraagt of je haar poesje lekker vindt en jij zegt: 'Ja, sappig.'
Het poesje is sappig.
Daarom ben ik Lil Wayne niet. Als ik met een meisje in bad zat...
en ik in het bubbelbad kon zien dat haar poesje sappig was...
zou ik maar uit het bad komen.
Ik heb smetvrees.
Ik stel me Lil Wayne zo voor.
'Wat voor gekke olie is dit?
In het water van mijn bubbelbad?
Het is poesjessap.'
Ik vond dat zo grappig...
dat ik zeker 40 grappen geschreven heb met als clou 'poesjessap'.
En ze waren stuk voor stuk goed.
Ik vertel er nog een zodat je me gelooft.
Goed. Het volgende stuk...
is een speciale aflevering van CSI.
Om een of andere reden speelt Lil Wayne een gastrol als de hoofdinspecteur.
Dat is de situatie. Klaar? Hier komt ie.
'Is er nog iemand anders op de plaats delict geweest?'
'Nee.'
'Het is heel eigenaardig.
Er is bijna niks te zien. Geen sporen van braak.
Geen sporen van een gevecht.
Schijn hier eens met je zaklamp. Hier ligt iets glads. Wat is dit?
Wat is dit?
Het glanst in het licht.
Het is zacht.
Dit is poesjessap.
Ze moet in kleermakerszit gezeten hebben.'
Zo heb ik er nog 39 andere.
Iedereen is wel ergens kwaad om.
Een paar homoseksuele bloggers hebben me onlangs aangevallen. Dat was kwetsend.
Ik heb geen problemen met homo's, maar ik haat bloggers, verdomme.
Ik zeg dit niet omdat hij homo was...
maar hij deed irritant en probeerde mijn grappen te verdraaien...
om me zwart te maken, terwijl ik helemaal niks tegen homo's heb.
Ik heb betere dingen te doen.
Hij wilde dat homo's me in elkaar zouden slaan.
Echt. Zo van: 'De grappen van Dave Chappelle...'
Geen idee hoe hij praat. Deze stem is verzonnen.
'De grappen van Chappelle zijn beledigend voor de mannelijkheid van elke homoman.'
Wat wil dat verdomme zeggen?
Ik heb nooit gezegd dat homo's geen echte mannen zijn.
Ik weet dat jullie mannen zijn.
Wat is er trouwens mannelijker dan een andere man in de kont neuken?
Ik heb nog nooit iets gehoord wat meer gangsta is.
Maar dat is niks voor mij. Ik ben een mietje.
Weet je wat ik gezegd heb? Ik zal het jullie vertellen.
Dit was geen grap, maar een waargebeurd verhaal...
dat ik toevallig verteld heb.
Ik was dus naar een feestje in een galerie geweest.
Geen idee of iemand hier ooit rijk geweest is, maar dat zijn mooie feestjes.
Wijn, kaas en dure gesprekken, weet je wel.
En er waren excentrieke types...
onder wie een steenrijke man die toevallig een jurk droeg.
Een travestiet of dragqueen, misschien.
Hoe dan ook, hij was beslist een man.
En die man had hoe dan ook drugs gebruikt.
Geen idee wat voor drugs, maar wel te veel.
Hij zag er niet goed uit. Hij deed zo.
Hij zag bleek en zijn vrienden stonden om hem heen...
en probeerden hem op te kikkeren.
Het zag eruit als reanimeren voor homo's. Ze stonden met waaiers te zwaaien.
Ik zag 't allemaal op een afstand. Ik had niks mogen doen, maar ik was nieuwsgierig.
Ik liep op ze af en zei alleen: 'Excuseer me, heren.
Is alles goed met hem?'
Ze keken me aan alsof ik het kwaad was.
'Zij maakt het prima.'
Ik zei: 'Echt?
Sorry, ik wist niet dat het zo zat.'
Dit is wat ik denk.
Van mij mag iedereen zijn zoals hij zich vanbinnen voelt.
Daarin steun ik je.
Maar...
mijn vraag is...
in welke mate moet ik deelnemen aan jouw zelfbeeld?
Moet ik al mijn voornaamwoorden omgooien voor die eikel? Dat houdt geen steek.
Kom op.
Als ik een geruite trui aantrek...
en zeg: 'Ik voel me nu net een blanke. Ik eis respect en een bankkrediet.'
Dat werkt ook niet.
Jij geeft ook geen bal om mijn gevoelens. 'Neger' is een voornaamwoord.
Maar er was geen tijd voor filosofie. Het was een noodsituatie.
Ik zei: 'Al goed. Sorry, jongens, ik was alleen ongerust omdat...
zij er vreselijk uitziet.
Ze is net van de bank gevallen.
Haar pik komt onder haar jurk uit.
Zal ik een ambulance bellen?
Een travestiet met een overdosis, daar komen te veel vragen van.'
Ik heb dit al eens meegemaakt met een oude schoolvriend.
Op school was hij een echte boef, een echt stoere kerel.
Niks schrikte hem af, iedereen was bang van hem.
Maar na onze schooltijd werd gefluisterd dat hij uit de kast gekomen was.
Ikzelf geloofde het niet.
Ik vermeld hem omdat hij me vorig jaar plotseling opbelde.
'Hoe gaat het? Ik heb je nummer via via gekregen.
Kan ik kaartjes krijgen voor je show in New York?'
Ik zei: 'Tuurlijk. Hoe is het?'
Hij zei: 'We praten dan nog wel. Dat is aardig van je. Tot binnenkort.'
Ik zei: 'Is goed, tot ziens.' Ik wilde net ophangen, maar ik moest het vragen.
'Ik hoor dat je homo bent. Hoe zit dat?'
Had ik dat maar niet gevraagd.
Hij wilde er blijkbaar graag over praten en hij had een lang verhaal klaar.
Niet dat ik er niet over wilde praten, maar dan niet over de telefoon.
Ik zat ook net tv te kijken.
Ik lette dus niet echt goed op.
Ik wilde hem wel steunen, maar wist niet wat te zeggen. Ik mompelde dus maar wat.
'Ach, je bent homo, man, je bent gewoon homo. Kom op.'
Dat ging even door. Uiteindelijk moest ik wel iets zeggen zodat hij zou ophangen.
Ik zei: 'Luister eens, laat je niet ontmoedigen, oké?
En als er nog eens iemand onaardig tegen je doet...
bedenk dan maar dat iedereen rare neukgewoonten heeft.'
Dat vond hij maar niks.
'Wat moet dat betekenen?' Ik zei: 'Hè?'
'Zeg je nu dat ik raar neuk?'
'Nee, ik bedoel dat iedereen anders is.'
'Je hebt "raar" gezegd, geen "anders". Wat is er zo raar aan hoe ik neuk?'
En ik zei: 'Hé, man, ik neuk voeten.' Hij zei: 'Wat?'
Dit is geen grap, dames en heren.
Ik vraag vrouwen om hun voeten zo tegen elkaar te houden...
en dan neuk ik ze in het gaatje tussen hun voeten.
Maar daar vorm je geen gemeenschap rond.
Wij hebben geen vlag.
Daar moest hij om lachen.
De volgende dag...
zag ik hem na de show.
Hij zei: 'Hoe gaat het?' En ik: 'Alles goed met je?'
Hij had zijn vriend meegenomen. Hij zei: 'Dave, dit is Manuel.
Mijn verloofde. We trouwen in New York, want hier mag het.'
Ik zei: 'O. Gefeliciteerd, jongens.'
En Manuel zei: 'Gracias.'
Toen hij iets te drinken ging halen...
keek mijn makker me aan en zei hij: 'Nou, Dave.
Wat vind je van hem?'
En ik begon weer te mompelen.
'Ach, je bent homo, man, je bent gewoon homo.'
Hij zei: 'Ik ben wel zenuwachtig om te trouwen. Een grote stap.'
Ik zei: 'Ja, een grote stap.'
'Jij bent al een poosje getrouwd.
Heb je goede raad voor ons?'
'Nee, ik ben met een vrouw getrouwd, sorry.'
Hij verbeterde me en zei: 'Nee, je bent met je geliefde getrouwd...
dus het komt op hetzelfde neer.'
Ik zei: 'Het probleem als je dat zegt...
is dat je ervan uitgaat dat ik van haar hou, maar...'
Doe niet zo mal. Natuurlijk hou ik van mijn vrouw.
Ze lacht hier ook om. Ze betaalt er zelfs de rekeningen mee.
Nee, ik zei tegen hem: 'Weet je wat je moet doen?
Ten eerste: doe het niet.'
Voor de wet trouwen, bedoel ik.
Niet omdat je homo bent, maar het huwelijk...
is een duivels machtsspelletje in de Verenigde Staten.
Ik ben alleen eerlijk.
Zonder de religieuze betekenis of het concept liefde...
is het huwelijk een contract dat je beter niet kunt tekenen.
Zo is het gewoon.
Eerst hou je van elkaar, maar na twee jaar ga je materiaal tegen elkaar verzamelen...
voor een hypothetische rechtszaak.
Als je ook nog eens homo bent, wordt het helemaal gevaarlijk.
Denk maar aan Ray Rice. Vlak na dat hele gedoe met Ray Rice...
ontmoette ik Michael Sam op een feestje. Ken je hem?
Heel aardige kerel. De eerste NFL-speler die uit de kast gekomen is.
Michael is een heel aardige en moedige man...
maar ik kon niet anders dan denken:
Wat zou er nu gebeuren als Michael Sam zijn vrouw in elkaar sloeg in de lift?
Is dat huiselijk geweld of gewoon even iets met je vuisten oplossen in de lift?
Maar goed...
Ik geef alle getrouwde mannen, homo of hetero, dezelfde raad.
Neem een hond.
Een hond blijft altijd van je houden. Zij niet.
Echt waar. Ik hoefde geen hond, maar mijn kinderen brachten een hond mee.
Van het asiel. Ik wilde er geen. 'Mogen we hem houden?' 'Nee', zei ik.
'Waar heb je die hond vandaan?' 'Van het asiel.' En ik dacht: bah.
'Er moet iets mis mee zijn.
We kunnen hem niet houden.' Toen begonnen de kinderen te huilen.
Alsof de hond gokschulden had.
'Toe, papa. Als we hem niet mogen houden, dan maken ze hem dood.'
'Goed, je mag hem houden.' De hond was een lastpost.
Ik had er een hekel aan.
Ik had een keer wiet zitten roken en ik was een boterham aan het eten...
toen Baba, de hond, me ging zitten aanstaren.
Akelig hoe hij kijkt hoe jij zit te eten.
Ik moest hem een stukje brood geven zodat hij zou weggaan. En zo werden we vrienden.
Als je me nu op straat ziet lopen met Baba...
zonder lijn, want hij blijft mooi naast me lopen...
Als ik stop, hij ook. En als ik vertrek, hij ook.
Al mijn vrienden zeggen: 'Dat is gaaf. Hoe heb je Baba dat aangeleerd?'
'Ik heb Baba nooit iets geleerd. Ik mors veel.'
Als ik eten laat vallen, hoef ik Baba maar even te roepen. 'Baba.'
Zijn baasje is zwart, dus hij komt niet meteen.
Hij komt eerst even stiekem om de hoek kijken.
Ik wijs hem met mijn voet op het eten. 'Hier, jongen.'
Hij komt aanlopen, eet het op en rent weer weg.
Maar hij kent mijn gewoonten. Als hij wiet in huis ruikt...
doet hij van: 'Die gaat weer eten.' En dan komt hij zo aangelopen.
Baba heeft me door een moeilijke periode in m'n huwelijk geholpen.
We zijn het vaakst bij elkaar. Mijn vrouw en ik zijn ook wel samen...
maar we zijn al zo lang getrouwd dat we niet echt meer praten.
Als je een jaar of tien getrouwd bent...
praat je niet meer, want alles is toch al gezegd.
Jullie begrijpen me wel. We zitten in dat stadium.
Ze zegt elke avond hetzelfde voor ze gaat slapen.
Ik blijf altijd het langst op. Ze zegt: 'Ik ga slapen, welterusten.'
'Oké, ik ga nog wat tv-kijken. Welterusten.'
En halverwege de trap:
'David?'
'Blijf van de lunch van de kinderen af.' En dan loopt ze weg.
Ik blijf tegenwoordig ook gewoon van hun lunch af.
Vroeger at ik het wel op. Jullie kennen dat wel.
Ik zit 's nachts wiet te roken...
en zij heeft boterhammen in de keuken laten liggen.
Die eet ik op.
Kan ze die 's morgens niet gewoon opnieuw maken?
Ik heb jongens, weet je. En jongens zijn dol op alles wat hun papa doet.
Zo ging 't dan de volgende dag op school:
'Papa heeft van mijn boterham gegeten. Fantastisch.'
Hun papa is wel Dave Chappelle.
Je kunt die boterham voor iets beters ruilen.
Ik verhoog de waarde van hun middageten.
Maar zoiets begrijpt zij dus niet.
En dan wordt ze boos. Ze is nu ook boos omdat ik me in de nesten gewerkt heb.
Ik heb me laten afpersen, wat nogal eens gebeurt in deze sector.
Ik kwam thuis na een tournee. Er lag een FedEx-pakje op de keukentafel.
Aan mij gericht, dus ik maakte het open. Geen idee wie het bezorgd had.
Er zat een videocassette in met een briefje erbij.
Daarop stond: 'Hebbes.'
Stel je voor, zeg. Ik was doodsbang.
Ik doorzocht het hele huis om een videorecorder te vinden.
Zo'n cassette had ik al jaren niet gezien.
Ik bekeek de cassette en ze hadden me te pakken.
Het was een opname van een vrijpartij van mij en een meisje.
Van voor ik getrouwd was. Maar het zag er niet goed uit.
Ik was er kotsmisselijk van en ik keek naar de klok.
Mijn vrouw zou over tien minuten thuiskomen.
En ik raakte in paniek.
Ik heb me nog heel snel afgetrokken op de cassette en toen...
En toen heb ik de FBI gebeld.
Die trouwens heel bemoedigend waren.
Ze zeiden niet dat ze hem zeker zouden pakken...
maar ze zagen eruit alsof ze dachten dat ze hem zouden pakken.
Ik maakte me dus niet al te veel zorgen.
Nog geen week later, vijf dagen later, kom ik thuis...
en ligt er alweer een videocassette op de stoep. Ik bel meteen de politie.
'Het is weer zover. Vast iemand met een broek met wijde pijpen...
want wie verstuurt tegenwoordig nog videocassettes?'
En die tweede cassette was vreselijk om te zien. Echt afschuwelijk.
Fataal voor mijn carrière. Op die cassette was te zien hoe ik...
me op de vorige cassette aftrok.
Geen flauw idee hoe ze die hadden kunnen maken.
Ik moest mijn vrouw alles uitleggen.
Ze was razend.
Niks is zo koud als een onderkoelde vrouw.
Want ze was boos, maar wilde er niet over praten.
Ze strafte me door me allerlei dingen te laten doen waar ik een hekel aan heb.
Zoals de kinderen gaan ophalen van school.
Dat is een ontbering voor me.
Een van mijn zoontjes gaat naar een staatsschool.
En...
zijn broertje gaat naar een privéschool.
Een experiment. Ik wil zien wat er met ze gebeurt.
Wel bizar, want de zoon die naar de privéschool gaat...
is mijn stoere zoon, weet je wel.
Geen idee van wie hij dat heeft. Niet van mij.
En hij heeft het al zeker niet van die school.
Het is een progressieve school. Het is het soort school...
Er zitten misschien 12 zwarte leerlingen op die school.
En ik ben de enige zwarte papa.
De andere ouders mogen me ook niet.
Niet omdat ik zwart ben, maar ik ben altijd te laat, rij in een Porsche...
ze vinden mijn harde muziek maar niks. ik heb het poesje in elkaar geramd
Ik rij het parkeerterrein op.
Ik rook terwijl de kinderen in de auto zitten.
Ik ga op de invalidenplaats staan.
En als ik wil wegrijden, zeggen ze altijd wel iets negatiefs.
'Goedemorgen, Dave. Je zag het misschien niet...
maar je stond op de invalidenplaats.'
'Dat had ik wel gezien, Frank.
Maar wie is eigenlijk die invalide die nooit komt opdagen?'
Ik haat die school dus.
De enige aardige ouders zijn een lesbisch stel: Kate en Sarah.
Kate heeft wel een hekel aan me, maar Sarah weet dat ik zwart ben.
Zij is half-zwart, dus ze begrijpt me.
Snap je? Ik kan het niet uitleggen.
Kate vat dat lesbisch zijn gewoon veel te ernstig op.
Ik zeg bijvoorbeeld: 'Hoi, Kate en Sarah.
Gaan jullie naar de vader-zoon-picknick? Hoe wil je dat doen?'
Kate wordt dan meteen woedend.
Sarah weet dat ik een geintje maak en zegt iets leuks.
'Ik weet het niet. Misschien tossen Kate en ik er wel om.'
Ik zei: 'Bespaar je de moeite, meid.
Iedereen weet dat jij de voorbinddildo in huis draagt.'
Kate gaat dan blozen, maar Sarah tikt 'm even aan.
'Je hebt gelijk, man, dat ben ik.'
We zijn goede vrienden.
Ze nodigen me uit voor dingen. Ze zijn mijn enige vrienden op die school.
Je kunt je dus wel voorstellen hoe verbaasd ik was...
toen de lerares me stond op te wachten.
Gewoon in het midden van de invalidenplaats.
Ik wist dat er iets mis was, dus deed het raampje open: 'Wat is er?'
'David, kunnen we even praten in het kantoortje?'
Ik zei: 'Geen denken aan. We praten hier wel. Wat is er?'
Het moest iets ergs zijn.
'Ibrahim heeft gevochten.'
'Gevochten?' 'Maak je geen zorgen, iedereen maakt het goed.'
Ik zei: 'Iedereen?
Wat is er gebeurd?'
'Dat weten we dus niet, hij wil met niemand praten.
We weten alleen dat hij Sarah jr. in het gezicht geslagen heeft.'
Ik zei: 'O nee.'
Sarah is een van de enige ouders die ik misschien niet kan slaan.
Kate en Sarah kwamen hun dochter ophalen. We moesten allemaal naar binnen.
Ik was echt ongerust, ik wilde niet dat ze me van school zouden sturen.
Ze brachten mijn zoon en hij huilde. Ze behandelden hem als een gevangene.
Hij deed van...
Ik zei: 'Jongen, niet huilen. Rustig.
Kijk niet naar deze boze gezichten, maar naar mijn gezicht.
Ik wil dat je me de waarheid zegt. Oké? Vertel me de waarheid. Is het waar?
Heb je Sarah jr. een klap verkocht?'
Ik probeerde hem te laten liegen, maar hij had het niet door.
Hij zei: 'Ja papa, ik heb haar geslagen.'
'Mijn god, waarom doe je zoiets? Je weet dat je niemand mag slaan.'
En zijn antwoord was zo gangsta dat alle ouders bang werden.
'Omdat ze het verdiende.'
En iedereen keek me aan. 'Dat heb ik hem niet geleerd.
Wat betekent dat? Krankzinnig. Wat bedoel je daarmee?'
Hij begon te huilen alsof hij Tupac was.
'Die kinderen kloten constant met me.'
Ik zei tegen zijn lerares: 'Wacht, hij is veel dingen, maar geen leugenaar.'
Ze moeten iets gedaan hebben als hij dat zegt. 'Wat hebben ze gedaan?'
'Ik ben het spuugzat. Het is al de hele week gaande.'
'Wat is er gaande?'
Hij zei: 'Die teef heeft tussen de middag van mijn boterham gegeten.'
Ik zei: 'O.'
'Al de vierde keer deze week. Ik ben het zat dat die teef van mijn boterham bijt.'
'Zeg dat woord niet. We gaan naar huis.'
Het was een stille rit naar huis.
Thuis liep hij naar zijn kamer en gooide de deur dicht.
Zijn moeder kwam naar beneden. Ze was al op de hoogte.
Ze keek me aan en zei: 'Jeetje.' 'Ja, niet normaal.'
'Jij hebt verdomme van die boterham gegeten, hè Dave?'
Ik zei: 'Ik ben je beschuldigingen zat.' En ik liep zo naar buiten.
En ik scheurde weg. Tuurlijk had ik van die boterham gegeten.
Maar ik wist dat zij vooral boos was om die cassette...
en me met die boterham wilde straffen. Weet je wat ik tegen mezelf zei?
'Ik ga niet meer naar huis. Ze kunnen de pot op.'
Zo gingen mensen trouwens uit elkaar in de jaren 40.
Niks naar de rechter.
Als je je huwelijk zat was...
zei je tegen je vrouw dat je even een pakje sigaretten ging halen.
Je ging ervandoor met wat je bij je had.
Toen waren mannen nog mannen.
Er was geen internet, dus je kon 18 km verderop een nieuw leven beginnen.
Maar ik ging terug naar huis.
's Avonds laat.
Ze kleedde zich net om om te gaan slapen.
Je weet dat je vrouw boos op je is als ze haar tieten voor je bedekt.
'Laat die tieten vrij, ik ben het.
Kunnen we hier even over praten?'
'Er valt niet te praten. Jij hebt van die boterham gegeten.
En ik heb hun lunch verstopt.'
Ik zei: 'Niet over die boterham, ik wil het over die cassette hebben.
Daarom ben je boos.'
Het was een lastig gesprek.
Ik moest een paar grappen maken. Ze moest lachen en werd wat kalmer.
We begonnen te praten. En toen maakte zij een paar grappen...
die ik eigenlijk wel kwetsend vond.
Maar we praatten. Weet je wat ze zei?
Ze zei dat ze bozer was om die tweede videocassette...
dan om de eerste.
Wat geen steek houdt. Mag een man soms niet met zichzelf spelen?
Dat zijn mijn zaken. Ik doe het niet voortdurend.
Soms doe ik het om haar bestwil.
Veel mannen doen dat. Ze noemen het de genaderuk.
Als je midden in de nacht...
op haar wilt gaan liggen, maar je haar ziet en denkt: ze ziet er moe uit.
Het vraagt veel liefde en discipline om met een harde pik weer weg te lopen.
Soms haal ik het niet eens.
'Iemand is zonder sokken in slaap gevallen, hè?'
Voeten kun je niet verkrachten.
Ik trek me nu alleen nog af als ik weet hoelang ze wegblijft.
Alleen zo kan ik me concentreren.
Soms zegt ze: 'Ik ga even snel naar mijn moeder met de kinderen.
Ik ben over een paar uurtjes terug.' 'Een paar uurtjes?'
In twee uur kun je al flink wat doen.
Dat is zo'n beurt waarvoor je al je kleren uittrekt.
Ik zit poedelnaakt in de woonkamer. 'Dat speelgoed moet hier weg.'
Walgelijk. Met m'n voet op de salontafel. Lekker rukken. Ik neem mijn tijd.
Met een kom ontbijtgranen bij de hand.
Je bent alleen, dus je kunt luid klaarkomen. Dat mis ik wel.
In de zes minuten nadat een man klaargekomen is...
is hij rationeler dan ooit en altijd met afschuw vervuld.
'Mijn hemel, wat heb ik gedaan?
Grote goden, het zit overal.
Baba?'
Bedankt, Austin, Texas. Ik vond het geweldig.
Hou jullie goed. Goedenavond, iedereen. Dank je wel.
Nog een laatste applaus voor Dave Chappelle.